Doposażenie pracowni konserwacji zabytków Muzeum Miejskiego Wrocławia

Jedna z pracowni konserwatorskich Muzeum Miejskiego Wrocławia została doposażona w nowoczesny, wszechstronny i wydajny sprzęt.

Zakup urządzeń był możliwy dzięki dofinansowaniu otrzymanemu w ramach programu Wspieranie Działań Muzealnych – konserwacja zbiorów 2025 zarządzanego przez Narodowy Instytut Muzeów w ramach dyspozycji środków Funduszu Promocji Kultury Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Wysokość dofinansowania to 177 272,00 zł, całkowity koszt zadania: 281 114,47 zł. Pozostałe środki pochodzą z dotacji celowej Urzędu Miasta Wrocławia i funduszy własnych Muzeum Miejskiego Wrocławia.

Zakupione niedawno mikroskop i spektrometr pozwolą na prowadzenie bardziej efektywnych badań zabytków, co wpłynie na proces opracowywania zbiorów, ich przechowywania oraz udostępniania w formie ekspozycji, przedmiotów badań i studiów. Przyczyni się to do wzbogacenia zasobu informacji i popularyzacji wyników badań polskiej nauki oraz promocji zabytków przechowywanych w zbiorach MMW, poszerzeniu naszej wiedzy o nich, a także umożliwi implementację programów celowanej konserwacji z uwzględnieniem szczególnych cech lub parametrów badanych obiektów. Urządzenia, które Muzeum kupiło z wykorzystaniem dotacji MKiDN posłużą do badań: do rozpoznawania struktury i surowców zabytków wpisanych do inwentarza i ksiąg depozytowych Muzeum. Zakupiony sprzęt posłuży do badań zabytków o nieustalonej lub niepewnej proweniencji, które znajdują się w zbiorach Muzeum, a także do ustalania autentyczności zabytków przekazywanych do zbiorów Muzeum ze względu na możliwość weryfikacji składu pigmentów, metali etc. w czasie rzeczywistym i na miejscu. Dodatkowo, urządzenia te umożliwią pracownikom Muzeum wykonywanie niezbędnych pomiarów i analiz celem doboru najlepszej metody konserwacji, przechowywania, a w dalszej perspektywie udostępniania i opracowywania zbiorów, zatem będą szczególnie pomocne w procesie naukowego opracowywania zbiorów, planowania formy ich udostępniania, projektowania ekspozycji oraz przechowywania zgodnie z wymogami konserwatorskimi.

Mikroskop stereoskopowy Zeiss Stemi 508 doc oraz ręczny spektrometr fluorescencji rentgenowskiej Bruker S1 Titan 800 to sprzęt najwyższej klasy. Urządzenia o tych parametrach mają w swoich pracowniach najsłynniejsze muzea archeologiczne na świecie. Mikroskop umozliwia oglądanie zabytków w różnych powiększeniach, zwiększenie precyzji pracy z zabytkami małogabarytowymi, wykonywanie szczegółowych zdjęć za pomocą dołączonej kamery oraz analiza z użyciem specjalistycznego oprogramowania w celu poszukiwania detali, śladów użytkowania, wzorów, ubytków, ognisk korozji, a także do wykonywania szczegółowych pomiarów określonych części badanych przedmiotów. Wykonane obserwacje i zdjęcia będą wykorzystywane do dokumentacji zabytku, planowania prac konserwatorskich oraz do publikacji, popularyzacji i edukacji. Spektrometr dzięki szerokim możliwościom analizy może być wykorzystywany we wszystkich działach Muzeum do analiz składu w celu weryfikacji autentyczności, doboru metod konserwacji i przechowywania oraz warunków ekspozycji i udostępniania zbiorów. Fluorescencyjna analiza rentgenowska to metoda analityczna polegająca na pomiarze emisji charakterystycznego wtórnego promieniowania X z próbki wzbudzonej przez naświetlanie promieniowaniem rentgenowskim. Pierwiastki są wykrywane na podstawie charakterystycznej długości fali lub energii emisji wtórnego promieniowania rentgenowskiego. Zjawisko to jest szeroko stosowane w analizie elementarnej i analizie chemicznej, szczególnie w badaniach metali, szkła, ceramiki, dzieł sztuki, pigmentów malarskich, a także w geochemii, kryminalistyce i właśnie w archeologii. Spektrometria XRF służy do identyfikacji pierwiastków w różnych środowiskach i stanach: w płynach, zawiesinach, proszkach, pigmentach, minerałach, glebie, osadach, szlamie, celulozie, polimerach, szkle, papierze, metalach i ich stopach.